Καραδοκούν τα κοράκια της εξουσίας - ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ

Έδωσε το δικαίωμα η Νέα Δημοκρατία στο ΠΑΣΟΚ να της παραδίδει μαθήματα εντιμότητας. Πού είναι οι 'σοσιαλιστές εκείνοι που ήλθαν σχεδόν ρακένδυτοι στην Ελλάδα και ζουν σήμερα στη χλιδή;

Τα επιφαινόμενα στην πολιτική μας ζωή, με τις καταγγελίες περί σκανδάλων να διαδέχεται η μία την άλλη, ούτε τυχαία είναι ούτε οφείλονται στο γεγονός της υποχρέωσης της αντιπολίτευσης να ελέγχει την κυβέρνηση. Είναι το αποτέλεσμα ενός ανελέητου ακήρυκτου 'πολέμου' φατριών, που έχει ξεσπάσει μεταξύ κατωτέρων και άλλων στελεχών του κυβερνώντος κόμματος. Οι ασχολούμενοι με τα επιφαινόμενα αυτά γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι σχετικές αποκαλύψεις, είτε ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα είτε όχι, αποτελούν μέρος της πραγματικότητας στη ζωή ενός κομματικού σχηματισμού. Μιας ζωής που χαρακτηρίζεται από αλληλοϋπονομεύσεις και χτυπήματα κάτω από τη μέση.
Ο εσωκομματικός αντίπαλος ήταν πάντοτε και εξακολουθεί να είναι ο υπ' αριθμόν ένα στόχος σε μία ατελεύτητη μάχη, με μοναδικό στόχο την εξόντωση όσων στέκονται εμπόδιο. Οι του άλλου κόμματος αντίπαλοι είναι οι λεγόμενοι εξ ορισμού. Οι εσωκομματικοί είναι ο πραγματικός στόχος και στο παιχνίδι αυτό δεν υπάρχουν ούτε κανόνες ούτε έλεος.

Μάλιστα, όταν οι κομματικοί σχηματισμοί βρίσκονται στην εξουσία, ο πόλεμος αυτός γίνεται ακόμη πιο σκληρός, αφού υπάρχει και το δέλεαρ του κέρδους, το οποίο οδηγεί σε πραγματική διχόνοια. Και αυτή η διχόνοια κατά τον εθνικό μας ποιητή είναι που 'κρατάει ένα σκήπτρο η δολερή και καθενός χαμογελάει πάρτο, λέγοντας κι εσύ'!...
Κατά συνέπεια δεν είναι μόνο τα συμφέροντα που θίγονται και έχουμε τις ογκούμενες διαμαρτυρίες κοινωνικών ομάδων, που χάνουν τη βόλεψή τους από τις μεταρρυθμίσεις που υποσχέθηκε και στις οποίες προχωρεί η σημερινή κυβέρνηση. Το σαράκι βρίσκεται μέσα της, αφού κομματαρχίσκοι, αρχηγίσκοι και παρατρεχάμενοι πίστεψαν ότι αυτοί κατέστησαν η εξουσία του τόπου, ανέδειξαν εαυτόν σε Λουδοβίκο 14ο και πιστεύουν ότι το χρέος τους είναι να διαφεντεύουν το χώρο τους, να υποδεικνύουν στους άλλους συμπεριφορές.
Μάχονται, για να περάσουν ύποπτες εισηγήσεις σε ανθρώπους που έχουν πραγματική εξουσία, και μετέρχονται κάθε μέσο, ώστε να επιβεβαιώσουν αυτήν την επίκτητη δύναμή τους. Επίκτητη, γιατί την απέκτησαν, όχι διότι τους ψήφισε ο λαός, αλλά διότι θεώρησαν ότι το κόμμα είναι υποχρεωμένο να τους κάνει τα κέφια, επειδή έτυχε κάποτε να κραυγάζουν σε πλατείες κάτω από μπαλκόνια 'Ζήτω η Νέα Δημοκρατία'.

Όσο ψηλότερα ανεβαίνουμε στα κλιμάκια, τόσο πιο σφοδρός γίνεται ο ανταγωνισμός, με αποτέλεσμα όχι απλώς να μη συνεργάζονται μεταξύ τους άνθρωποι που κατέχουν τιμάρια εξουσίας, αλλά να αλληλομισούνται θανάσιμα!
Υπάρχει γενικός γραμματέας υπουργείου που δεν δέχεται σε ακρόαση τον υπουργό του, επειδή πιστεύει ότι όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τη φιλία με την οποία τον τιμά ο πρωθυπουργός! Τέτοια θρασύτης. Στη μάχη για το ποιος θα καταλάβει πιο καίρια θέση ακονίζονται μαχαίρια και χατζάρες, σε μία πρωτοφανή προσπάθεια πρόσκτησης δύναμης, η οποία συνήθως δεν γίνεται 'αδαπάνως για το δημόσιο'! Οι διαγκωνισμοί μεταξύ βουλευτών της ίδιας εκλογικής περιφέρειας δεν είναι άγνωστοι στο εκλογικό σώμα, αφού κατά καιρούς βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Το γέρας αφορά τη μεγαλύτερη εκλογική πελατεία, που πρέπει να χάσει ο κατά τα άλλα συναγωνιστής στο επίπεδο των ιδεών, ώστε να επωφεληθεί ο άλλος. Πού να απομείνει όμως χώρος για τη μάχη υπέρ ιδεών και δυνάμεις για την προσπάθεια υλοποίησης ενός κυβερνητικού προγράμματος. Αυτή η γάγγραινα δεν είναι βέβαια ανακάλυψη της Νέας Δημοκρατίας. Ταλανίζει την πολιτική μας ζωή ως χρόνια και ανίατη ασθένεια.
Οι εναπομείναντες ιδεολόγοι ελάχιστες ελπίδες έχουν να επιβάλουν τις αρχές και αξίες τους, όταν τα συμφέροντα είναι τεράστια και ισχύει το 'ο θάνατός σου η ζωή μου'. Για το λόγο αυτό θεωρήσαμε και το είπαμε προ ημερών ότι χτυπούν πισώπλατα τον Καραμανλή όσοι αντιλαμβάνονται την πολιτική ως εφαλτήριο για την ικανοποίηση προσωπικών φιλοδοξιών τους.
Μόνο που δεν έλαβαν ακόμη το μήνυμα ότι ο Καραμανλής είναι αποφασισμένος πάση θυσία να απαλλάξει τον τόπο από τη σαπίλα της πολιτικής, ότι δεν είναι ανεκτό από τον ίδιο να γυρίζει με τέτοια τερτίπια ο τόπος πίσω. Και κάτι ακόμη: Όσοι δεν κατάλαβαν τι εστί Καραμανλής κάποιος πρέπει να τους πει ότι σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να περάσει μία τέτοια νοοτροπία.

Ο βασικός στόχος σύμφωνα με τη θέληση του ελληνικού λαού, η οποία εκφράστηκε στις τελευταίες εκλογές, είναι η επανίδρυση του κράτους. Το κράτος όμως δεν επανιδρύεται με τα μαστόδοντα της εξουσίας να θεριεύουν ούτε με τη διαχείριση της εξουσίας από πρόσωπα που δεν κατάλαβαν τίποτα από τα περί σεμνότητας και ταπεινότητας, που υπήρξαν όχι απλά προεκλογικά συνθήματα αλλά κατάφαση σε μία νέα νοοτροπία, που θα βάζει στο περιθώριο νοοτροπίες του παρελθόντος. Μπορεί τα επιφαινόμενα να μην είναι τόσο ευνοϊκά για τη σημερινή κυβέρνηση, που έχει να αντιπαλέψει με αμνήμονες και αγνώμονες, που πρόδωσαν την εμπιστοσύνη του Καραμανλή, αλλά η επίτευξη του στόχου πρέπει να είναι βεβαία. Δεν είναι μία άλλη κυβέρνηση η σημερινή, στη συνέχεια της πτώσης των αξιών που θριάμβευσε επί ΠΑΣΟΚ. Είναι η κυβέρνηση που, είτε το θέλουν είτε όχι οι παθογένειες της ίδιας της Νέας Δημοκρατίας και τα καραδοκούντα κοράκια της εξουσίας, θα βάλει τις βάσεις για μία νέα Ελλάδα.
Για μία χώρα που θα σέβεται τον άνθρωπο και τις αξίες του και μία εξουσία που θα σκύβει με περίσκεψη το κεφάλι πάνω στα προβλήματα του πολίτη. Ο λαός δεν κάνει επιλογή πολιτικάντηδων. Αρνείται τον πολιτικαντισμό. Ούτε βέβαια τον πείθουν οι 'κορόνες' του ΠΑΣΟΚ, που τώρα θυμήθηκε να μιλήσει για εντιμότητα και κάθαρση του δημόσιου βίου, όταν το ίδιο είχε αναγάγει σε επιστήμη τη διαφθορά, τα 'δωράκια', τις 'μίζες', τη ρεμούλα και την κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος.
Ποιος άραγε ξεχνά τους σχεδόν ρακένδυτους δήθεν σοσιαλιστές, που ξαφνικά έγιναν πάμπλουτοι, αφού καταλήστευσαν τον ελληνικό λαό; Η υποκρισία έχει και τα όριά της και η θρασύτητα γίνεται μεγαλύτερη, όταν οι ληστές βρίσκονται ανάμεσά μας, ζητώντας από πάνω να τους εμπιστευτούμε! Σίγουρα θα ακούσουμε κι άλλα, καθώς ήδη άρχισαν να σφίγγουν οι ζέστες.